Dat Raye kan zingen, wisten haar fans al lang en dat bewees ze nog maar eens in Antwerpen. De Britse zangeres, die moeiteloos soul, jazz en pop combineert, streek neer in de AFAS Dome met haar nieuwe tour ‘This Tour May Contain New Music’. Het concert bestond uit een mix van bekende en nieuwe nummers en liet opnieuw zien dat Raye een artieste is die elk genre aankan.
Alleen stond ze zeker niet op het podium. Raye werd omringd door twee achtergrondzangeressen en een volledig orkest. Het voorprogramma werd gedaan door haar twee jongere zussen Lauren (Amma) en Abby-Lynn (Absolutely). Elk van hen kreeg een halfuur om hun eigen muziek te brengen en zo het publiek op te warmen. Raye is duidelijk niet de enigste die veel talent heeft.
Daar verscheen ze dan, met haar unieke look. Met haar golvend haar, een rode glitterjurk en blote voeten, klaar om alles te geven, ook al gaf ze meerdere keren toe dat ze zich verkouden voelde. Ze opende de show met ‘Where Is My Husband’, een nummer uit het najaar van 2025 dat ondertussen al een vaste waarde is in haar repertoire. Het lied over haar zoektocht naar liefde was de perfecte start van de avond.
Het podium zelf was vrij simpel, maar dat werd goedgemaakt met leuke visuele momenten. Zo viel er plots een wolk uit de lucht met nepsneeuw, en verschenen er zwart-witbeelden van Raye op de schermen tijdens de meer mysterieuze nummers. Het absolute hoogtepunt was wanneer het podium veranderde in een gezellige jazzclub, met tafeltjes, stoelen en lampen. In die setting bracht ze een cover van ‘Fly Me To The Moon’ van Frank Sinatra. En dat nummer paste perfect bij de sfeer.
Even later was er een moment van spanning in het publiek omdat iemand onwel werd. Raye merkte het meteen op en stopte met zingen om te checken of alles oké was. Toen duidelijk werd dat de situatie onder controle was, ging ze rustig verder met de show.
Na alle vrolijkheid volgde ‘Ice Cream Man’, een zwaar nummer dat Raye schreef nadat ze seksueel werd misbruikt door een producer die haar in het begin van haar carrière grote beloftes maakte. Ze zong het moedig, en na afloop voelde je de steun van de zaal. De AFAS Dome barstte los in applaus. Daarna nam Raye even het woord en vertelde hoe moeilijk het nummer voor haar blijft, maar ook hoe ze hoopt dat het iets kan betekenen aan andere slachtoffers.
Hieronder zie je Raye en haar zelf geregisseerde video van het nummer.
Het concert ging verder met ‘Oscar Winning Tears’, het nummer waar veel fans op wachtten. Het drie minuten durende nummer vulde de hele zaal, en de uithaal op het einde was indrukwekkend. Zeker als je weet dat ze zich niet top voelde, maar toch alles gaf. Wat fans zeker zullen onthouden, is Raye’s humor. Ze praatte veel, echt heel veel. Maar dat hoort bij haar. Ze betrekt graag het publiek en maakt het persoonlijk, alsof je haar al jaren kent.
Het feest was nog lang niet voorbij. Plots veranderde haar naam op het scherm van Raye naar “rave”, en dat was exact wat volgde. Tien minuten vol energieke beats. Muziek die je misschien minder van haar gewend bent, maar die perfect werkte in deze setting. Iedereen stond recht, sprong en danste. De AFAS Dome veranderde even in één grote dansvloer.
Daarna bracht ze een nieuw nummer, ‘Joy’, samen met haar zussen. Met z’n drieën deelden ze het podium, en dat viel duidelijk in de smaak.
Het uptempo lied bracht de sfeer nog hoger. Na een zogenaamd afscheid verscheen Raye enkele minuten later opnieuw voor haar bekendste nummer ‘Escapism’ uit 2023. De fans zongen luidkeels mee, en zo kwam het concert tot een einde. Raye tourt nog tot 17 oktober. Haar nieuwe album ‘This Music May Contain Hope’ verschijnt op 27 maart 2026.