Het populaire Duitse synth-duo Felsmann + Tiley zit niet stil. Na hun EP Reset, die in 2025 uitkwam, brengen ze vandaag hun album Protomensch uit als opvolger van hun 2018 release Tempora.
Protomensch is niet zomaar een album, maar is volgens het duo een ambigue personage dat tussen hyperintelligent en deeply flawed zweeft. Het personage is een concept dat doorgetrokken wordt in de albumhoes, de muziekvideo’s en hun live shows. Aan samenwerkingen is er ook geen gebrek op dit album. Het duo sloeg de handen in elkaar met het Londense duo Pet Deaths, The Kite String Tangle, Woodes and Laius.
De warme stem van The Kite String Tangle, beter bekend als het soloproject van de Australiër Danny Harley, reikt ons een hand uit op de openingstrack Open Fields. Hij leidt het album in: we gaan samen op ontdekkingstocht en worden omringd door de muziek. Memory, wat meteen erna komt, klinkt ook echt als hoe een herinnering zou klinken: zachte beats die in elkaar glijden. Het doet ons denken aan een vervlogen tijd, zoals een warme zomerdag aan het meer die in het moment eeuwig lijkt te duren, maar waarvan je weet dat ook deze weer voorbij zal gaan. We kunnen de herinnering enkel proberen opwekken via het lied.
Het nummer Opioid is haar naam waardig: het schudt ons wakker. Ongeveer een minuut voor het einde wanen we ons bijna op de set van een sciencefictionfilm: de sfeer is dreigend, en de adrenaline sijpelt door het scherm. Dankzij het nummer Reset is er terug ademruimte – we mogen even water drinken, er moet niet constant gerend worden. Tijdens het daaropvolgende Always You horen we de zijdezachte stem van Woodes onder begeleiding van synths en wanen we ons bijna in een relaxatieruimte.
Veel tijd om te relaxen is er niet wanneer Warnung daar ineens is, een dreigend lied dat toch enige lichtheid met zich meedraagt naar het einde toe, wanneer er plaats is voor zachtere synths – maar niet voor lang, want daar is de dreiging weer, die zich verderzet in Gabriel.
Onze favoriet is ongetwijfeld Kind, een track die gerust langer mocht duren. Met een beetje verbeelding horen we een parallel met een klassiek orkest. Dat is misschien niet zo ver gezocht, aangezien Felsmann + Tiley eerder de single Arrival bij het klassieke muziek label Deutsche Grammophon bracht. Meer van dat graag. Een eervolle vermelding gaat naar Warum, een levendige track die halverwege het nummer haar climax bereikt om ons dan rustig te verlaten.
Ons verdict? Protomensch is een gelaagd album: een accurate representatie van de mensheid. We zijn een vat vol emoties, een vat vol tegenstrijdigheden, maar we zijn vooral uniek in onze menselijkheid. Dat het duo een grote liefde voor cinema heeft is te horen op het album: verschillende nummers zouden de perfecte soundtrack zijn voor een film zoals Arrival (2016) bijvoorbeeld. Misschien de volgende stap voor het veelzijdige duo?
