More

    Weezer ‘OK Human’: Een perfect album voor deze tijd (★★★★)

    Weezer ‘OK Human’: Een perfect album voor deze tijd (★★★★)

    -

    ‘OK Human’, het veertiende album van Weezer, is verschenen. Het beschrijft een wereld gedomineerd door computers. Twaalf nummers brengen in een half uur – je moet het durven – maar Weezer doet het gewoon. 

    Een album over de overheersing van computers met alleen analoge instrumenten. Zo maak je een punt duidelijk. Met een 38-koppig orkest wordt het nog duidelijker. ‘OK Human’ is geen doorsnee album, maar heeft een visie. Het zaadje werd al geplant in 2017, maar aangezien Weezer vaak aan verschillende uiteenlopende projecten tegelijk werkt, kon het nu pas uitkomen. En de timing is perfect. We zitten meer dan ooit achter een scherm en voelen ons geïsoleerd. Laat dat nu net het thema zijn. 

    Advertentie

    Sterke nummers

    ‘OK Human’ begint met ‘All My Favorite Songs’. Het is een nummer dat vrolijk klinkt, wat in tegenstelling staat met de tekst. “All my favorite songs are slow and sad“, zingt zanger Rivers Cuomo. Deze song is nochtans allesbehalve traag en triest. Het is een nummer waar je meteen verliefd op wordt. Makkelijk meezingbaar, met een leuke beat. Zonder twijfel een enorm sterk begin. 

    Die toon wordt doorgezet in ‘Aloo Gobi’. Het liedje gaat over de sleur van het leven, maar toch klinkt het vrolijk. En zeg nu zelf, een liedje genoemd naar een vegetarisch Indiaas gerecht, waarom niet? Je krijgt er meteen honger van. 

    Advertentie

    ‘Grapes Of Wrath’ gaat over jezelf verliezen in een goed boek. Alleen doet Weezer dat via Audible, een service met audioboeken van Amazon. In het nummer komen verschillende boeken voor zoals Mrs Dalloway van Virginia Woolf, Moby Dick van Herman Melville, 1984 van George Orwell en natuurlijk The Grapes of Wrath van John Steinbeck. Het is een typische Weezer-song. 

    Rustig intermezzo

    ‘Numbers’ heeft dan weer een mooie boodschap. Er zullen altijd cijfers zijn die ervoor zorgen dat je je slecht voelt, zoals bijvoorbeeld te weinig likes op je posts, een laag IQ of niet groot genoeg zijn voor bepaalde sporten. Maar je moet het je niet aantrekken. ‘Numbers’ is rustiger en het orkest valt harder op dan in andere nummers. 

    ‘Playing My Piano’ is dan weer simpel, maar groots. Het gaat over zanger Rivers Cuomo die alles vergeet wanneer hij piano speelt. Het volgt de rustige noot van ‘Numbers’, maar op een meer pompeuze manier. Het is zeker een van de opvallendste nummers van het album, en dat op een goede manier. 

    Aanvullend komt ‘Mirror Image’, een nummer van een dikke minuut. Als je niet oplet, hoor je niet dat er een nieuwe song begonnen is, want het is zo aansluitend. Als je het apart luistert, klinkt het nogal vreemd, maar in het geheel van het album past het zeker. 

    Opnieuw pit

    ‘Screens’ is dan weer iets meer upbeat. De tekst beschrijft hoe de echte wereld stopt met bestaan als we allemaal alleen op ons scherm kijken en vraagt zich af wat de toekomst zal brengen. Je krijgt de neiging om mee te bewegen op de muziek. ‘Screens’ brengt terug wat meer pit in het album. 

    ‘Bird With A Broken Wing’ houdt die pit aan. Het gaat over een vogel die zijn vogel gebroken heeft. Hij kan dus niet meer doen wat hij vroeger deed, maar heeft wel nog dit lied te zingen. Hij is dus nog steeds relevant. Het kan een metafoor zijn voor duizenden dingen, dus je kan er je eigen ding op projecteren. De boodschap is in ieder geval mooi en dat reflecteert in de muziek. 

    ‘Dead Roses’ begint heel onheilspellend in de eerste strofe. De tekst houdt dat vol, maar de muziek wordt iets opener. De strijkers zijn in dit nummer echt een meerwaarde. Ze zijn bijna hypnotiserend en nemen je mee in het verhaal. 

    ‘Everything Happens For A Reason’ is een muzikaal intermezzo van amper 23 seconden. Het heeft een Oosterse klank en leidt ‘Here Comes The Rain’ in. Dat zou dan weer een vrolijk musicalnummer kunnen zijn. Je weet wel, dat moment wanneer alles goedkomt en de hoofdpersonages in zingen uitbarsten en beseffen dat het leven toch enorm mooi is. Dat is ‘Here Comes The Rain’. Het is heel anders dan de rest van het album, maar toch past het perfect. Het is een perfect gelukkig momentje. 

    Daar hadden ze kunnen stoppen, eindigen op een vrolijke noot. Maar nee, zo is Weezer niet. ‘La Brea Tar Pits’ sluit ‘OK Human’ af met een depressieve toets. Toch is het een logisch einde van het album. Melancholisch en triest, passend bij het geheel. 

    ‘OK Human’ is een album dat perfect past bij deze tijden. We zitten allemaal te veel achter onze schermen en hebben weinig contact met de buitenwereld. Het is dus een slim moment om het uit te brengen. Ook is het een enorm leuk concept met het orkest. ‘OK Human’ is zeker een van de betere Weezeralbums. Tekstueel is er enorm veel aandacht aan besteedt, met oneliners die echt geniaal zijn, zoals ‘Kim Jong Un could blow up my city, I’d never know‘ uit ‘Playing My Piano’. Het album is zeker een aanrader. Nu hopen dat ‘Van Weezer’ – hun volgende album dat uitkomt in mei – even goed is.

     

    Advertentie
    Advertentie

    Lees Meer

    Advertentie